Sorularım vardı....
Küçüktüm, Çocukça sorularım vardı, merak ile peşinden koştuğum. Basitçe cevapları olurdu, sonunda kolayca bulduğum. Nedenlerim ve niçinlerim vardı, rüyalarda bile izini sürdüğüm. Uykusuz geçen gecelerim olurdu başımı yastığa koyup sabahladığım. Oyun bahçelerini severdim ama kütüphaneleri tercih ederdim. Hayal dünyama öyle zenginlikler katardı ki kitaplar, ne zaman elime alsam kendimi başka bir alemde hissederdim. Alicenin harikalar diyarına açılan kapısıydı Onlar benim için, eşiğinden geçtiğim. Ne tatlıydı o günler, keşke hiç büyümeseydim dediğim. Ne varki, benim doğum günlerim olmadı hiç, diğer çocuklar gibi neşeyle kutladığım. Zaman öyle bir mefhumdu ki durmaksızın akan, zaman öyle bir şeydiki karşısında duramadığım. Sorularım vardı gün geçtikçe devleşen, meğer bir ben değilmişim gün be gün büyüyen. Sorularım vardı sormaktan bile çekindiğim, sessizce içimin derinliklerine gömdüğüm. Halkalara katıldım bir bilen nezdinde okumalar yapılan. Lakin pasif dinleyiciler isteniyordu sorular sormayan. Ne yazıkki çok sürmedi kendimi kapının önünde bulmam. Olsun dedim, derin bir nefes alıp yoluma devam ettim yılmadan...........
Yazan: Hakan Aydın
